Het zal alweer tien jaar geleden zijn dat mijn broer Laurens op straat werd beroofd van zijn mobieltje. Gewoon tijdens het bellen uit zijn handen gegrist. Gelukkig had hij het toestel verzekerd bij aanschaf. Maar BelCompany wilde niets betalen. “U bent verzekerd voor diefstal met geweld, en hier is geen geweld gebruikt” kreeg hij te horen. Dat klonk me absurd in de oren. Een straatroof lijkt me toch wel gewelddadig. Of moet je voor Belcompany eerst neergestoken of in elkaar geslagen worden?
Toen ik na wat juridisch dreigen hetzelfde antwoord kreeg, lukte het me om het onderwerp bij Tros Radar in de uitzending te krijgen. De dag van de uitzending sprak de manager van BelCompany tot tien keer toe nerveus mijn voicemail in, maar ik had geen zin om hem vooraf te spreken. In de live uitzending maakte ik gehakt van Belcompany, en aan het eind mocht BelCompany nog even melden dat ze bij nader inzien toch tot vergoeding overgingen.
Afgelopen week heb ik mijn iPhone besteld. Bij BelCompany in Amsterdam, want die zitten nu eenmaal vlak bij mijn kantoor. Ik heb wel mijn principes, maar ach, het is toch alweer tien jaar geleden.
Maar de dame die de iphone voor me klaar had liggen, nota bene de manager van de shop, stond me zo kortaf en ongeïnteresseerd te woord, dat ik een enorme weerstand voelde opkomen. Moet ik jullie nou mijn geld gaan geven? Hebben jullie dan nog steeds niet geleerd wat klantenbinding is? Hier is maar een uitweg mogelijk. Ik ben omgedraaid en de zaak uitgelopen.
Die iPhone haal ik ergens anders wel.
Reageren? info@juristenvanoranje.nl